Een verhuurder kan niet zomaar besluiten de huur te verhogen en de huurder mondeling op de hoogte stellen. Een huurverhoging (huurverhoging) is een formele wijziging van de huurovereenkomst, en als zodanig, is deze alleen wettelijk geldig als de verhuurder zich houdt aan een strikte notificatieprocedure. De verhuurder moet de formele, schriftelijke kennisgeving van de voorgestelde huurverhoging aan de huurder sturen. Een mondelinge kennisgeving of een informele e-mail is niet voldoende. Hoewel de kennisgeving per e-mail kan worden verzonden, is een aangetekende brief (aangetekende brief) de meest juridisch verantwoorde methode voor de verhuurder.
De wettelijke vereisten voor de kennisgeving
De wet specificeert precies welke informatie de kennisgeving van de huurverhoging moet bevatten. Als een van deze informatie ontbreekt, is de kennisgeving wettelijk ongeldig. De kennisgeving moet bevatten: 1. De huidige kale huur (huidige kale huur). 2. Het percentage van de verhoging. 3. De nieuwe kale huur (nieuwe kale huur). 4. De ingangsdatum van de huurverhoging (ingangsdatum). 5. De wijze waarop de huurder bezwaar kan maken tegen de verhoging. Een kennisgeving die simpelweg zegt 'Uw huur gaat volgende maand omhoog' is juridisch waardeloos, en de huurder is niet verplicht het hogere bedrag te betalen.
De twee-maanden-regel
Een van de belangrijkste regels is de kennisgevingsperiode. De verhuurder moet de huurder ten minste twee maanden vóór de ingangsdatum van de voorgestelde verhoging de schriftelijke kennisgeving van de huurverhoging verstrekken. Bijvoorbeeld, als de verhuurder de huur per 1 juli wil verhogen, moet de huurder de schriftelijke kennisgeving uiterlijk op 30 april hebben ontvangen. Als de verhuurder minder dan twee maanden vooraf kennisgeving geeft, is de voorgestelde verhoging ongeldig voor de voorgestelde datum. De verhuurder zou een nieuwe, correcte kennisgeving moeten uitbrengen, en de verhoging zou worden uitgesteld. Deze regel geeft de huurder voldoende tijd om het voorstel te beoordelen, de legaliteit ervan te controleren, en indien nodig formeel bezwaar te maken.