Nederlandse huizenprijzen stijgen 3,1% in 2026, afkoelend na de sterke stijging van vorig jaar

Nederlandse huizenprijzen stijgen 3,1% in 2026, afkoelend na de sterke stijging van vorig jaar

De Nederlandse woningmarkt gaat een periode van gematigder groei in, waarbij de huizenprijzen naar verwachting gemiddeld met 3,1% zullen stijgen in 2026. Deze prognose, gepubliceerd door RaboResearch in het nieuwste kwartaalbericht, betekent een aanzienlijke vertraging vergeleken met de 8,6% stijging in 2025. Hoewel de prijzen nog steeds zullen stijgen, zullen kopers en huurders beiden de effecten voelen van een markt die zich aanpast aan een tijdelijke toename van het woningaanbod.

Afvlakking van de prijsstijging: een nieuwe fase voor de markt

Na twee decennia van gestage stijgingen vertoont de Nederlandse woningmarkt tekenen van matiging. Volgens het RaboResearch-rapport zijn verschillende factoren samengekomen die de prijsstijging temperen:

• Toegenomen aanbod door voormalige huurwoningen die verkocht zijn aan eigenaren
• Een kortstondige opleving in nieuwbouw, waardoor meer woningen op de markt komen
• Verkoop door beleggers, die de beschikbaarheid voor starters vergroot

Economist Stefan Groot van RaboResearch merkt op dat zonder dit extra aanbod de prijzen nog sterker zouden zijn gestegen. “Beleggers verkopen nog steeds hun woningen. Als we dat niet hadden gehad, zouden de prijzen nog meer zijn gestegen,” zegt hij.

Toename van woningaanbod door ex‑huurwoningen

Een van de belangrijkste drijfveren achter de matiging van de markt is de verkoop van ex‑huurwoningen. In 2025 hebben institutionele verhuurders en particuliere beleggers ongeveer 36.000 woningen afgestoten — meer dan 15% van alle transacties — aan eigenaar‑bewoners. Veel van deze woningen maakten eerder deel uit van de sociale huursector die wordt beheerd door woningcorporaties (housing associations), en die traditioneel gericht was op huurders met lage inkomens.

De overdracht van deze woningen aan particulieren heeft twee directe effecten:

1. Vermindering van de schaarste voor kopers: Jonge huizenkopers en starters die het vorig jaar moeilijk hadden om mee te concurreren vinden meer opties.
2. Druk op huurders: Potentiële huurders zien het aanbod in het huursegment slinken doordat voormalige sociale huurwoningen van de markt verdwijnen.

Hoewel deze verschuiving kopers verlichting biedt, benadrukt het ook een groeiend beleidsdebat over het behouden van betaalbare huurwoningen versus het bevorderen van eigenwoningbezit.

Aanhoudende krapte ondanks meer woningen

Zelfs met dit extra aanbod blijft structurele schaarste een zorg. RaboResearch schat een tekort van ongeveer 410.000 woningen in 2026, ongeveer 4,8% van de totale woningvoorraad. Indicatoren van aanhoudende krapte zijn onder meer:

• Nog steeds korte verkooptijden: Huizen worden gemiddeld nog steeds snel verkocht, met slechts marginale stijgingen in de tijd‑tot‑verkoop.
• Aanhoudende concurrentie bij biedingen: Vooral in grote steden zoals Amsterdam, Rotterdam en Utrecht, waar het ex‑huurvoorraad geconcentreerd is.

Groot benadrukt: “Dat de huizenprijzen blijven stijgen ondanks meer aanbod toont aan hoe ernstig de structurele schaarste is. Dit is niet alleen een cyclische uitzondering maar een weerspiegeling van langdurige vraag die de bouw en transformaties overstijgt.”

Financiële en economische drijfveren

Verschillende economische variabelen beïnvloeden de vooruitzichten voor de Nederlandse woningmarkt:

• Hypotheekrentes: De kapitaalmarktrentes zijn gestegen, wat de hypotheekrentes omhoog duwt. Hoewel rentes historisch laag blijven in Europese context, beïnvloeden zelfs bescheiden stijgingen de betaalbaarheid voor nieuwe kopers.
• Loonontwikkeling: Inflatie druk vertaalt zich in hogere lonen, wat een sterkere koopkracht kan ondersteunen en mogelijk snellere prijsstijgingen kan stimuleren.
• Gedrag van beleggers: Voortdurende herweging van portefeuilles door Nederlandse en internationale beleggers kan óf meer woningen op de markt brengen óf het aanbod juist terughouden, afhankelijk van het brede economische sentiment.

Geopolitieke factoren, zoals wereldwijde economische onzekerheid, hebben een gedempte directe impact gehad. “Je kunt verschillende effecten tegen elkaar wegstrepen,” legt Groot uit. “De economie is iets zwakker, kapitaalmarktrentes zijn enigszins gestegen, maar niet extreem. Aan de andere kant zal inflatie de loonontwikkeling aanjagen, wat suggereert dat huizenprijzen sneller zouden kunnen stijgen.”

De weg vooruit: prognoses voor 2027

Kijkend voorbij 2026 verwacht RaboResearch een bescheiden opleving van de prijsstijging, met een prognose van 4,1% in 2027 als de aanbodvoorwaarden zich weer verstrakken. Belangrijke bepalende factoren zullen zijn:

• Levertijd van nieuwbouw: Er wordt op recordniveau gebouwd, maar vertragingen in de pijplijn kunnen het aanbod beperken.
• Beleidsmaatregelen: Overheidsprikkels voor duurzame bouw of veranderingen in regelgeving voor sociale huursectoren kunnen het evenwicht tussen huur‑ en koopmarkt verschuiven.
• Sentiment bij beleggers: Een hernieuwde belangstelling voor residentieel vastgoed kan overtollige woningen absorberen of een nieuwe verkoopgolf veroorzaken.

Conclusie

Na de recordbrekende stijging van 8,6% vorig jaar duidt een stijging van 3,1% in 2026 op een gezonder evenwicht tussen vraag en aanbod. Toch blijft betaalbaarheid een urgent probleem met een structureel tekort van meer dan 400.000 woningen en aanhoudende concurrentie in stedelijke centra.

Of u nu een huurder bent die met een krapper aanbod te maken heeft of een koper die nieuwe kansen grijpt, op de hoogte blijven van deze marktontwikkelingen is cruciaal. Voor de eenvoudigste manier om beschikbare huurwoningen te bekijken en uw volgende woning in Nederland te vinden, bezoekt u Luntero.